Sohbetsayfalari.com

Kavak Yelleri,, başında kavakyelleri esen, içinde kasırgalar oluşan, kanında tatlı zehir dolaşan, büyümek için sabırsızlanan dört gencin hikayesini anlatır.

Yazları cıvılcıvıl, kışları ise ıssız bir Ege kasabasında yaşayan Deniz, Aslı, Efe ve Mine herkese kendi hikayesinden birşey hatırlatacak.

Mutlu ve güvenli ailesini bırakıp kendi yolunu bulmaya, büyümeye çalışan Deniz; idealist, güçlü, maddi zorluklara rağmen okuyan, hayata karşı sert görünmeye çalışan hassas Aslı; rahat ve esprili tavırlarıyla içindeki acıyı saklamaya çalışan Efe. Ve ayrık otu, isyankar Mine.

Sıkı dostluklar, ilk aşklar, ÖSS baskısı, okul, aşılmaya çalışılan aile sorunları herkese tanıdık gelcek.

Büyümenin zorlukları yetmezmiş gibi, kahramanlarımız bir de ÖSS’yle savaş vermekte ve artık büyük gün de yaklaşmaktadır. Akıllarının başlarında olmadığı bir dönemde hayatlarının en önemli sınavına girip, en önemli kararını vermeleri gerekmektedir.

Files under Televizyon Dünyası | Yorum yap | Yorum yok »

İstanbul’ da suç almış başını yürümüş. Kapkaç, soygun, kaçakçılık, dolandırıcılık vs. gibi adi suçlar günlük hayatın birparçası olmuş. Giderek bir suç şehri haline dönüşen İstanbul’ u kurtarmak için, “Adanalı” ‘yı, yani Organize Suçlar şubesi başkomiserlerinden Yavuz’u( Oktay Kaynarca ), İstanbul’a geri çağırmaktan başka çare kalmamıştır…

Maraz Ali (Mehmet Akif Alakurt) , İstanbul’un en büyük suç çetesinin lideridir. Dışardan bakıldığında, İstanbul Ulus’ da, aynı anda beş altı araba yıkanabilen, üstü açık bir araba yıkama yerinin sahibi gibi görünen Maraz Ali, gerçekte, özel yetiştirdiği elemanları ile şehirde dönen her türlü hırsızlık, kapkaç ve soygun olayının yüzde seksenini gerçekleştirmektedirler. Bugüne kadar hiç kimse Maraz Ali’yi içeri tıkabilecek tek bir ipucu, delil veya suçüstü yakalayamamıştır.

Adanalı’nın kontrol edilmesi imkansız bir polis olduğunu bilen İstanbul Emniyet Müdürü, teşkilatın en parlak üyelerinden olan İdil’i( Selin Demiratar), Adanalı’nın üzerine müdür tayin eder. Akademiden birincilikle mezun olmuş, en az üç_dört yabancı dil bilen, yasalara ve kurallara saygılı İdil, yeniliklere açık, batılı düşünen bir kadındır. Başka bir deyişle Adanalı’nın tam zıttı bir karaktere sahiptir.

Adanalı’nın geri dönüşü ile sadece şehrin dört bir yanına korku salan azılı suçlular değil, tüm İstanbul Emniyet Teşkilatı da tedirgin olacaktır. Herkes, bu hiç emir ve söz dinlemeyen, asi, çabuk öfkelenen, girdiği her mekanı yerler bir etmeden çıkmayan Adanalı, suçluların peşinden koşarken; Adanalı’nın amir ve müdürleri de onun peşinden koşmak zorunda kalacaklardır.

Aslında kanun adamı Adanalı ile suç adamı Maraz Ali, aynı mahallede büyümüş, iki kan kardeşidirler ve ikisinin de İdil’e olan ilgisi ilişkilerinin başka boyutlara taşınmasına neden olacaktır.

Files under Televizyon Dünyası | Yorum yap | Yorum yok »

duymayan karısı dünyayla rahat iletişim kurabilsin diye interneti icat etti.

Haftalık dergisi son sayısında internetin mucidi Vinton Cerf’in hikayesini anlattı.

Vinton Cerf  1970’ li yıllarda üniv’yi yeni bitirmiş,  20li yaşlarının sonunda bir matematik mühendisiydi. Doğuştan kulakları duymayan Carinne’ e aşıkoldu. Carinne, kimseyle iletişim kuramıyor, telefonla bile konuşamıyordu. California Üniv Matematik Mühendisliği’ nde bilgisayarlar arası bilgi transferiyle uğraşan Cerf’in ise tek isteği karısını mutlu etmekti… İnternet, o zamanlar askeri amaçla kullanılan bir sistemdi. Sivillerin kullanamadığı internet, kısa sürede 200 ayrı sivil kuruma yayıldı. Cerf interneti geliştiren bilim adamları arasındaydı. Ancak o daha önemli bir şey yaptı ve interneti karısının da kullanabileceği şimdiki haline getirdi.

En çok karım sevindi!!:
Eğer bunu yapmamış olsaydı internet denilen uçsuz bucaksız dünyada kimse istediği bilgiye ulaşamazdı. Cerf bugün, “ Karım artık üniversitede okuyan oğlumuzla bile internet yoluyla konuşabiliyor. Kimbilir belki de interneti karımı mutlu edebilmek için icat etmişimdir.. ” diye konuşuyor.

Files under Teknoloji | Yorum yap | Yorum yok »

İstanbul’ un Fethii, 29 Mayıs 1453′te, şehri günlerdir kuşatan Osmanlı ordusunun, şimdi İstanbul olarak bilinen, o zamanki adıyla  da Konstantinopolis (Constantinople) şehrini Sultan II. Mehmed Han’ın komutanlığında fethetmesidir..

Bu fetihten sonra Osmanlı Devleti İmparatorluk olmuş, henüz yirmibir yaşında olan Sultan II. Mehmed, fatih unvanını da alarak Fatih Sultan Mehmed olarak anılmaya başlanmıştır. Tarihteki en önemli devletlerden olan Doğu Roma İmparatorluğu böylelikle sona ermiştir..

İstanbul Fetih edildikten sonra Ortaçağ kapanmış ve 1789 Fransız ihtilali’ne kadar sürecek olan yeni çağ başlamıştır.

Tarih; 2 Nisan _29 Mayıs 1453

Yer; İstanbul (Bizans dönemi ismi: Constantinople)

Sonuç: Osmanlı’lar İstanbul’u ele geçirdi, Bizans İmparatorluğu yıkıldı. II. Mehmed, Fatih (fetheden) ilan edildi.

Bizans İmparatorluğu kumandanı: XI. Konstantin

Osmanlı kumandanı: Fatih Sultan Mehmed (İkinci Mehmet)

Files under Tarih | Yorum yap | Yorum yok »

                  sen miydin o yalnızlığımmıydı yoksa
                 kör karanlıkta açardık paslı gözlerimizi..
                  dilimizde akşamdan kalma bir küfür,
                    salonlar piyasalar sanat sevicileri..
               derdim günüm insan içine çıkarmaktı seni.
                      yakanda bir amonyak çiçeği
                   yalnızlığım benim sidikli kontesim
                    ne kadar rezil olursak okadar iyi

                   kumkapı meyhanelerine dadandık
              önümüzde altınbaş altın zincir fasulye pilakisi
                aramızda görevliler ekipler hızır paşalar
                  sabahları açıklarda bulurlardı leşimi
                     öyle sıcaktıki çöpçülerin elleri
                    çöpçülerin elleriyle okşardın beni
                    yalnızlığım benim süpürge saçlım
                   nekadar kötü kokarsak o kadar iyi

                    baktım gökte bir kırmızı bir uçak
                      bol çelik, bol yıldız, bol insan
                      bir gece sevgi duvarını aştık
                     düştüğüm yer öyle açık seçik ki
                 başucumda bir sen varsın bir de evren
                  saymıyorum ölüp ölüp dirilttiklerimi
                   yalnızlığım benim çoğul türkülerim
                 ne kadar yalansız yaşarsak o kadar iyi

                                             Can YÜCEL

Files under Şiir | Yorum yap | Yorum yok »