sen miydin o yalnızlığımmıydı yoksa
kör karanlıkta açardık paslı gözlerimizi..
dilimizde akşamdan kalma bir küfür,
salonlar piyasalar sanat sevicileri..
derdim günüm insan içine çıkarmaktı seni.
yakanda bir amonyak çiçeği
yalnızlığım benim sidikli kontesim
ne kadar rezil olursak okadar iyi
kumkapı meyhanelerine dadandık
önümüzde altınbaş altın zincir fasulye pilakisi
aramızda görevliler ekipler hızır paşalar
sabahları açıklarda bulurlardı leşimi
öyle sıcaktıki çöpçülerin elleri
çöpçülerin elleriyle okşardın beni
yalnızlığım benim süpürge saçlım
nekadar kötü kokarsak o kadar iyi
baktım gökte bir kırmızı bir uçak
bol çelik, bol yıldız, bol insan
bir gece sevgi duvarını aştık
düştüğüm yer öyle açık seçik ki
başucumda bir sen varsın bir de evren
saymıyorum ölüp ölüp dirilttiklerimi
yalnızlığım benim çoğul türkülerim
ne kadar yalansız yaşarsak o kadar iyi
